Zangperikelen (2)

6100016_orig

Zanggeluid vergroten

Een bevriende zangcollega deed onlangs een ASG-C (algemeen stemgebruik check, zie bericht Perikelen 1) en hierbij opmerkingen van hem:

Wat ik vooral leer op de tegenwoordige lessen is moeiteloos leren zingen. Ik plaats nl veel te veel controle en spanning in nek/hals/kaken/mondgebied. Het is belangrijk om via bovenneus en voorhoofd vanUIT de neus te zingen ZONDER dat het nasaal gaat klinken. Dit moet echter wel eerst overdreven nasaal geleerd worden om het onder de knie te krijgen; dus af en toe “twàngen” (spreek uit op z’n Amerikaans) bij het leven….. en op kinderlijk-dreinende zeurtoon (alsof je ergens je zin in wilt hebben) regeltjes zingen…. Vervolgens met instandhouding van bedoeld “aangezichtszingen” het nasale er weer afhalen…..
Bij mij bleek er een extra complicatie. De eerste paar jaren had ik nl les van een klassiek geschoolde pedagoge die mij vooral de “huilstand” van het stemapparaat bijbracht die nodig is voor klassieke zang. Die moet ik dus nu eerst weer afleren om de juiste techniek voor pop/jazz-zang te ontwikkelen.

Zangperikelen (1)

komplettsaangbogcd.wm

Stem weg

Nooit problemen gehad met zingen, maar tijdens een optreden jongstleden was mijn stem ineens weg. Er kwam geen geluid meer uit. Het nummer instrumentaal afgemaakt, het probleem gemeld en links en recht kwamen er gelijk mensen aanrennen met glaasjes water. Dat hielp, vooral om weer wat bij mijn positieven te komen en me af te vragen wat er aan de hand was.
Het voelde alsof ik links van mijn strottenhoofd een spiertje had verrekt. Door meer "voor in de mond" te gaan zingen kon ik het de avond uitzingen. Ik denk, dat ik, door mijn aandacht om mijn stembanden te ontspannen, te veel druk ben gaan zetten op mijn keel. Een goede ontspanningsoefening is om een rollend, gorgelgeluid te produceren (een soort oengaaaaaa..., dat was vroeger een radiospelletje; wie kan het langst een oengaaaaa maken zonder adem te halen). Het geluid moet ontstaan door de uitademende luchtstroom, waarbij je geen druk mag zetten op je keel. Om er geluid bij te krijgen, ben ik geneigd om mijn kin naar mijn borst toe te bewegen. Maar je moet je mond in de gaapstand zetten en je kin wat naar voren strekken.
Nog een oefening; zuchten, eerst alleen op luchtstroom. Laat binnenstromen en zucht die weer uit. Niet met buikspanning (de buik niet intrekken en loslaten, wel je buikspieren aanspannen om je rug steun te geven). Daarna met stem op pfuuuuuèèèèèèèèè, pfuuuuuuuuèèèèèèèè. Van hoog naar laag.
Ik ben dit weer goed gaan oefenen (elke dag, meerdere keren), waardoor ook mijn spraak weer zonder kraak werd. Als je met je vinger en duim aan je strottenhoofd voelt, dan moet deze lekker los in je keel liggen. Je kunt hem voorzichtig een beetje van links naar recht bewegen. Bij eerdere problemen was het hele zaakje vast komen te liggen tegen de onderkaak aan. Via een logopedist is dit verholpen.
Met opgetrokken schouders zingen heeft hetzelfde effect. Schouders moeten afhangen, ontspannen langs het lichaam.

Slechte gewoontes leer je jezelf ongemerkt aan en kun je soms moeilijk bij jezelf herkennen. Daarom is het aan te raden om eens in de "zoveel" jaar een ASG-C te doen bij een zangpedago(o)g (e). ASG-C (algemeen stemgebruik check) verzin ik nu, het is niet iets waar je op kunt zoeken. En neem er dan wat lessen bij. Bij de meeste zangpedagogen kun je uren inkopen, zodat je het overzichtelijk en betaalbaar houdt. Zij kunnen je ook helpen met technieken, die het zingen vergemakkelijkt en je geluid groter maakt.
Zelfstudie kun je doen met boek Complete Zangtechniek van Cathrine Sadolin (inclusief gratis te downloaden voorbeelden cd). 90% van de zangpedagogen gebruikt het. 
O ja, zoek wel een pedagoog die je schoolt in pop en jazz / blues. Een klassieke scholing zul je bij popzingen toch weer moeten afleren.

EV re410

IMG_3593_EV_RE410

Zaterdag 14 augustus live uitgeprobeerd.

Ik heb de EV 410Re gekocht bij de Baxshop. De eerste keer, dat ik daar iets koop. De online prijzen zijn vergelijkbaar met Thomann Duitsland en beide hebben een vracht-tracking-systeem zodat je kunt checken je wanneer je pakje eraan komt. Thomann gaat daarin het verst.
Voor mij is een microfoon een gebruiksartikel, waarvan ik weet dat ze een bepaalde levensduur hebben. Ik ga ze niet vooraf uitproberen, maar ga af op wat anderen ervan vinden en luister ernaar op YouTube.

Live neem ik altijd meerdere mee. Soms past de ene microfoon beter in de ruimte dan een andere. Bovendien moet ik gasten bedienen als die ook zingen. Ik heb een Shure 58 en Beta58, Sennheiser e865 en een kapotte Shure Beta87A en 87C.
De Amerikaanse zangers kiezen altijd de Shure Beta58. Ik neem de Beta87C en de Sennheiser in ruimtes met gladde wanden (als ik meer diepte in het geluid wil).
Aangezien de Sennheiser wollig kan zijn en Shure te fel in het hoog, was ik op zoek naar iets nieuws. De Shure is trouwens een hele goede microfoon in een geluidsstudio, maar wel kwetsbaar bij liveoptredens en 399 euro is dan veel geld.

Ik koos voor een EV re410 (zie ook de discissie in vorige berichten). Het is een Amerikaans ontwerp en geproduceerd in Taiwan. Deze condensatormicrofoon accentueert het middengebied en geeft het extra body. Heeft een cardioid polar pattern waardoor je on- en off-axis kunt zingen. Als je recht in en vlakbij de microfoon zingt, worden de bassen wat versterkt.
De mic is licht; 260 gram. Ziet er niet echt bijzonder uit, wel robuust en degelijk. Ruikt wat onaangenaam (verf of gebruikte materialen?). Bij de soundcheck klinkt hij open en voegt iets toe aan mijn stem (daar waar ik wel wat ondersteuning mag hebben). Aan de instelling op de mixer hoef ik niet veel bij te stellen. Die is nagenoeg hetzelfde als de Shure.
Tijdens het spelen vonden de bandleden hem helderder dan de andere microfoons met een warmere klank. Voor de zanger betekent dat, omdat je achter de speakers staat, verlies aan nuance in je zang. De Shure 87C prikt goed door het live-geluid heen, maar kan in de zaal schel klinken. Daar we geen geluidsman hebben, regel ik het geluid van mijn plek in de line-up. Ik ben dan vaak tevreden met een goed geluid op de monitor (bezuinig daar nooit op).
De EV doet wat er wordt beloofd. Ook het close zingen met extra accentuering, maar als ik hard close on-axis zing, gaat de EV feedbacken. Je kunt de grill ook niet afsluiten met je hand, dat geeft ook een feedback.
In muziekstukken, waar de band gas terugneemt, kreeg ik aangenaam en warm en helder geluid, waardoor ik meer met de melodie kon improviseren.
De volgende keer hoop ik meer tijd te hebben om de mixer anders af te regelen. Wellicht heeft dat een nog beter resultaat.

Al met al een goede microfoon met een gunstige prijs-kwaliteitverhouding. Wel een microfoon, die je moet leren kennen.

Draadloze microfoons

Doordat ik mogelijk geïnteresseerd zal raken in een draadloos microfoonsysteem, kwam ik gisteren iets heel belangrijks daarover aan de weet van de deskundigen….

Men stelt dat in feite enkel de afzonderlijke microfoons van boven de € 200,- eigenlijk allemaal van goede kwaliteit zijn. Zodra deze worden geïntegreerd in een draadloos systeem, kom je meestal boven de € 500,- uit. (maakt niet uit dynamisch of condensator). Echter bij de systemen van boven de € 500,- gaat het niet meer over de audiokwaliteit van de microfoon (die is nl van allen goed), maar over de (draadloze) verbindingen van het systeem ! (beschikbare frequenties, bandbreedtes, storingsvrije overdracht, bescherming tegen signaaluitval, ruishoeveelheid, enz enz)

Als gevolg daarvan blijken door techniek en jarenlange ervaring alleen Sennheiser en Shure, en in een enkel geval AKG, nog maar serieus te nemen………. De rest kun je wel vergeten als je voor kwaliteit gaat…….

’t Is maar een weet……… Jouw Sennheiser E865 blijkt vooral ook binnen een draadloos systeem heel hoog te scoren……

 

Keuze zangmicrofoon

Mijn Shure heeft het begeven. Het membraan is toch een zwak punt van die dingen. Ik gebruik nu mijn Sennheiser E865, maar misschien moet ik toch aan de EV.

Wat jammer dat je Bèta 87-C het heeft begeven…… Wat jammer want die microfoon deed echt iets voor jouw stem. Heeft ie een klap gehad of heb je er zoals met je Shure 58, spijkers mee in de bühne geslagen ??   Jij moet dus NOOIT een ribbon- c.q. bandmicrofoon aanschaffen ! Hoeft maar 1 keertje op de vloer te vallen en is kaduuk en niet te repareren !

Nu je een nieuwe microfoon nodig hebt, zou ik als ik jou was mijn gedachten ook eens laten gaan over de Röde S1 ………..Australisch merk. Een condensator die mogelijk jouw stem net even die extra boost kan geven…… De volgende zanggroep heeft een uitvoerige test gedaan en ik maak er uit op dat m.n. jouw stemtype bij de S1 goed tot z’n recht komt…. Deze microfoon heeft bovendien een hele goed feedbackafwijzing (is nl super-cardioïde) zodat je stem nooit door andere luide instrumenten uit de band overruled wordt bij live-optredens. Röde heeft van oudsher een hele goede prijs-kwaliteit verhouding, m.a.w. is beslist niet duur voor wat je er voor krijgt. Helaas passen de Rödes niet bij mijn stemsoort; ik had ooit de K1 (studio grootmembraan), maar die heb ik weer de deur uit gedaan…

Dit is aflevering 2 van de microfoontest; uitslag tegen het eind…  https://www.youtube.com/watch?v=vcvZCQix25g   Bij een gemiddelde van alle stemsoorten kwam de S1 dus zelfs als beste uit de bus qua prestaties. Mijn stem moet het (net als de bariton in het filmpje) vooral van Neumann en Electro Voice hebben…afhankelijk van muziekgenre doet een hele goeie Sennheiser het bij mij ook nog wel….

Ik zou in ieder geval geen dynamische microfoon meer nemen als ik jou was……moet je veel te hard schreeuwen doordat ie minder dynamiek heeft dan de gemiddelde condensator…..

Op zoek naar een goede podiummicrofoon

In dit bericht een uitgebreide correspondentie met vriend Jan.

Op weg naar een Electro Voice ND967?
Op weg naar een Electro Voice ND967?

Een goede podiummicrofoon (1)

Wil je het volledige bereik van jouw stem goed tot z’n recht te laten komen, heb jij eigenlijk een condensator nodig (alhoewel voor live, zeker bij luidruchtige bands meestal een dynamische microfoon gebruikt wordt), dus wat dat betreft zit jij in jouw specifieke situatie met de Shure Bêta 87C helemaal niet gek. Wil je wat dat betreft het neusje van de zalm, heb je een Neumann KMS 105 nodig. Punt alleen is dat je met zang bij een rock- of bluesband altijd het gevaar loopt van rondzingen of `bloeden` /  `leakage`. De microfoon moet dus in jouw geval een flinke `rejection` / afwijzing van bijgeluiden hebben, niet zozeer of alleen wat betreft de off-axis richtingen, maar ALLE geluiden die zich verder dan 50 cm van je hoofd bevinden. Tegelijkertijd wil je als zanger natuurlijk ook niet steeds veroordeeld zijn tot `on-axis` zingen, d.w.z. recht in de microfoon moeten zingen op straffe van verlies van volume, basgeluid en klankkleur zodra je een beetje `off-axis` zeg maar scheef in de microfoon zingt….. om nog maar te zwijgen van de gevolgen van een paar centimeter verder weg bij de microfoon vandaan zingen….(`proximity`). Tsja, en een condensator mag weer graag ploppen wanneer je TE dicht met je mond bij het rooster zingt……  Kortom, hoe los je al die voors en tegens op ????  Wil je een iets gunstiger draaikolk in de portemonnaie dan van de Neumann, dan zou ik een AKG C535 EB ten zeerste overwegen als ik jou was. Je kunt ‘m helemaal `customizen` naar jouw stem…. Wordt gebruikt door James Taylor! Kan in studio en op de bühne, voor zowel zang als instrumenten (maar beter voor zang). Bij de Baxshop is ie heel betaalbaar…. Ik zou ‘m ook wel willen, maar nu na de Electro VoiceV RE20 is het geld eerst weer op… Het is een dynamische microfoon, maar klinkt als een condensator.
http://www.youtube.com/watch?v=_r9-19AtK9Y

http://www.youtube.com/watch?v=XzEPVHw6THc

http://www.gearslutz.com/board/reviews/673599-akg-535-eb.html

klik LEES MEER en lees 7 berichten over microfoons en zang.

Reactie van Hilco ter Heide (The Buffoons) op optreden in Haaksbergen

Hallo GBB,
Bedankt voor het ons laten genieten van een onvergetelijk optreden in De Kappen. Zeer aangenaam van klank, jullie beheersen allen jullie instrument. Toch even: Martin, je vloeiende muzikale basfiguren hebben me aangenaam getroffen. Jon, we zitten nu na te genieten van jullie CD, je stem klinkt hier iets gevulder. Gisteren deed je me telkens weer een beetje aan Harry (Cuby) denken. Raar? Je wat lichte stemgeluid, en jouw akkoordenbegeleiding hoor je niet zo vaak, lekker. George: jij weet hoe het hoort bij blues,nl, geen ingewikkelde Gene Crupa’s, strak en ter zake doend, wauw. Was het Richard op harmonica? Slechts één, nee, twee woorden: lachend genieten. Ook hier Stevie doet het niet beter, zeker weten. Nou ja, je hoort het: jullie hebben ons eindelijk eens weer het echte genieten gebracht.
Nog veel succes en hopelijk nog eens tot horens en zien.

The Buffoons
The Buffoons

Groeten, Hilco ter Heide, je weet wel, medeoprichter en frontman van wijlen The Buffoons. Op You Tube zijn nog wel een filmpjes van de enige, echte, originele Buffoons. Aan te bevelen: Derksen on the Road met ook met andere helden (zoals hij dat noemt, ) van Johan Derksen. Johnny Kendal zal je verbazen, Specs Hildebrand en Rudy van de Berg (Bennet) en King of the World (The Blizzards) zijn ook niet te versmaden. Die lange in het midden in de gaten houden.
P.S. Ken je ze nog? Nostalgie. Die lange in het midden komt je wellicht bekend voor.
YouTube: https://www.youtube.com/watch?v=rNUKooDRRtE

The Buffoons zingen voor John en Yoko
The Buffoons zingen voor John en Yoko

#10 Bluesfestival Hoogeveen Tamboer 2014

Phil "Big Daddy Blues" Speat, photo Klaas Guchelaar
Phil “Big Daddy Blues” Speat, photo Klaas Guchelaar

In the Forumfoyer the Greyhound Blues Band (from Drenthe) has taken residence as a backingband for various American musicians. Starting with Rene Trossman. Chicago blues, off to a good start of the evening.
Once Ralph had finished I went back to check on the Greyhound Blues Machine and couldn’t believe my eyes. They were playing for one huge man: Phil ‘Big Daddy Blues’ Speat chanting “Boogie boogie boogie” to an enthusiastic dancing audience. On look and I was hooked. Brilliant, couldn’t get that grin of my face. That’s blues, true blues! Phil was in the audience moments later singing and dancing with the crowd. I loved it!
Now there was one more all-male-band playing in the Parkfoyer: the Rusty Roots, but I had to give them a pass to visit the last artist that the Greyhound Blues Band was backing: Juwana Jenkins, a feisty energetic lady singing ‘feel good’ blues and she had the audience singing and dancing to a great set of blues songs that dip into the deep historical tradition of blues with Gospel, Memphis soul and a bit of Motown. Superb way to end the evening. (text Klaas Guchelaar)

Juwana Jenkins, photo Klaas Guchelaar
Juwana Jenkins, photo Klaas Guchelaar