EXTERNE LINK
Reacties op Blues Rhythm 'n Love
Dr.Bluesradio.
De cd is aan boord van onze bluesboot en persoonlijk moet ik er aan wennen, dat jullie iets anders spelen dan de blues die ik gewend ben van de GBB. Gelukkig kan ik hiervan ook dik genieten.
Dat neemt niet weg dat het wél gedurfd is en dat houdt ook weer in dat de ervaring eraf druipt.
Je had me al lang overtuigd dat je een klassemuzikant bent en dit doet er nóg een dikke schep bovenop. Blij dat er zulks volk rondloopt in mijn kleine wereld. Van harte met deze geslaagde missie!!
Ferme groet, Albert (Dr-Blues.nl)
Opgenomen in High Rotation 25 van Blue Ears.com.

The Bluesmanweblog
.....Ruim 65 minuten muziek, verdeeld over maar liefst 17 liefdesnummers van uiteenlopende bluesaard en dit alles verpakt in een fraaie digipak met songteksten en een paar hele mooie foto’s.
Het album opent veelbelovend met de heerlijke en treurige ‘Blue Box Blues’, Een fantastische slowblues met prachtig slidewerk van Jon Meyerjon en subtiel pianowerk van Gene Taylor....
..... word ik bij het achtste nummer op mijn wenken bediend met het wonderschone ‘Cold’ (blues in G-minor). Een prachtige relaxte bluessong. Vol passie, eenvoudig, maar zeer doeltreffend. Erg lekker!!!....
...Gelukkig consolideert de cd zich op een enkel nummer na behoorlijk en valt er naast een vleugje southern-rock in ieder geval nog genoeg interessante ‘doggoneblues’ te ontdekken op dit album. Zo zijn ‘Ain’t Easy’ en ‘Nobody’s Blues’ voor mij uiterst herkenbare Greyhound Bluesnummers waar ik me als luisteraar het meest prettig bij voel...
....Meyerjon & GBB besluiten het album met ‘Click Clack Woman’. Een lekker pittig nummer waarin alle troeven nog even op tafel worden gegooid...
Bert Reinders, (the bluesman)
Reacties op Doggone It!
Dit
album heet een soloproject te zijn van Jon Meyerjon, zanger en snarenslijper
van de Drentse Greyhound Blues Band. Dat solo is maar betrekkelijk, want Jon
laat zijn voltallige groep opdraven om hem te begeleiden. De bedoeling is
echter wel duidelijk: Meyerjon heeft een plaat willen maken waarbij van te
voren nauwelijks is gerepeteerd. De nummers een keer doornemen en
vervolgens, hupsakee, opnemen. Met uiteraard Jon in de hoofdrol. Het
resultaat klinkt aardig authentiek. Hier is een bluesbandje op een
ongekunstelde manier aan het werk en de spontaniteit druipt eraf. Het is
trouwens niet alleen blues wat de klok slaat, want in het nummer Chili-Blues
wordt een akoestisch uitstapje richting caribische sferen gemaakt. De kracht
van Meyerjon is dat hij zich nergens te buiten gaat aan krachtpatserij op
z"n gitaar. Zijn soli blijven steeds beneden het maximaal toegestane aantal
noten per seconden en daardoor zijn ze bijzonder effectief.
Aloha december 2001 (Harry de Jong)
Bovendien: cd van de week radio Drenthe (cijfer 8,2) en een positief artikel
in het Nieuwsblad van het Noorden. Airplay op RadioDrenthe, Radio Noord,
Bluestime (Duitsland), Bluezy (Radio Ridderkerk) en de BluesPilot (JeffersonCityUniversityRadio,
USA).
Jon Meyerjon. Het is zelden dat ik een eigen productie op deze pagina"s
vermeld. Niet dat die de moeite niet waard zijn, maar het ligt zo voor de
hand en je krijgt er scheve gezichten van. Hiermee zal ik die risico"s dan
maar nemen. Jon is de zanger/gitarist van de Greyhound Bluesband en dit is (i.s.m.
de Greyhounds en 2 gasten) zijn solo-uitstapje. Hier in de Lucan-studio
binnen 3 dagen Live opgenomen en in 2 dagen afgemixt. Veel voorbereiding
kregen de medemuzikanten niet: het moest ter plaatse gebeuren en de 3e take
moest het zijn! Het resulteert in een uiterst leuke en swingende cd, blues
t/m cajun. Een positief geluid van een van de beste blueszangers die ons
land rijk is. (vintie zelf natuurlijk niet) Doggone It!. Studio Lucan, Hans
Elmers.
