Hallo GBB,
Bedankt voor het ons laten genieten van een onvergetelijk optreden in De Kappen. Zeer aangenaam van klank, jullie beheersen allen jullie instrument. Toch even: Martin, je vloeiende muzikale basfiguren hebben me aangenaam getroffen. Jon, we zitten nu na te genieten van jullie CD, je stem klinkt hier iets gevulder. Gisteren deed je me telkens weer een beetje aan Harry (Cuby) denken. Raar? Je wat lichte stemgeluid, en jouw akkoordenbegeleiding hoor je niet zo vaak, lekker. George: jij weet hoe het hoort bij blues,nl, geen ingewikkelde Gene Crupa’s, strak en ter zake doend, wauw. Was het Richard op harmonica? Slechts één, nee, twee woorden: lachend genieten. Ook hier Stevie doet het niet beter, zeker weten. Nou ja, je hoort het: jullie hebben ons eindelijk eens weer het echte genieten gebracht.
Nog veel succes en hopelijk nog eens tot horens en zien.

Groeten, Hilco ter Heide, je weet wel, medeoprichter en frontman van wijlen The Buffoons. Op You Tube zijn nog wel een filmpjes van de enige, echte, originele Buffoons. Aan te bevelen: Derksen on the Road met ook met andere helden (zoals hij dat noemt, ) van Johan Derksen. Johnny Kendal zal je verbazen, Specs Hildebrand en Rudy van de Berg (Bennet) en King of the World (The Blizzards) zijn ook niet te versmaden. Die lange in het midden in de gaten houden.
P.S. Ken je ze nog? Nostalgie. Die lange in het midden komt je wellicht bekend voor.
YouTube: https://www.youtube.com/watch?v=rNUKooDRRtE

In the Forumfoyer the Greyhound Blues Band (from Drenthe) has taken residence as a backingband for various American musicians. Starting with Rene Trossman. Chicago blues, off to a good start of the evening.
Once Ralph had finished I went back to check on the Greyhound Blues Machine and couldn’t believe my eyes. They were playing for one huge man: Phil ‘Big Daddy Blues’ Speat chanting “Boogie boogie boogie” to an enthusiastic dancing audience. On look and I was hooked. Brilliant, couldn’t get that grin of my face. That’s blues, true blues! Phil was in the audience moments later singing and dancing with the crowd. I loved it!
Now there was one more all-male-band playing in the Parkfoyer: the Rusty Roots, but I had to give them a pass to visit the last artist that the Greyhound Blues Band was backing: Juwana Jenkins, a feisty energetic lady singing ‘feel good’ blues and she had the audience singing and dancing to a great set of blues songs that dip into the deep historical tradition of blues with Gospel, Memphis soul and a bit of Motown. Superb way to end the evening. (text Klaas Guchelaar)